Димитровски Горан

Се распишав денеска. Не дека одеднаш ги пишав последниве 3 мои ставови. Стоеја долго време во drafts.

Без намера да наведам конкретни личности и институции, ќе опишам една ситуација, која јас сеуште не знам како да си ја дефинирам. Затоа и насловот е таков каков е. 

Човек си мисли дека видел многу. И токму кога ќе си помисли дека и тоа го видел, излегува дека е тотално различно од досега виденото.

[Прочитај го целиот став]

Пред некој ден на Skype имав еден разговор кој искрено ме подзамисли.

Личноста со која разговарав се интересираше дали моето CV кое е поставено на овој мој блог на линкот http://www.goran.dimitrovski.net/wp-content/uploads/2008/07/cv-goran-dimitrovski-bsc_28042008.pdf сум го поставил јас или се нашло на интернет мрежата на некој друг начин. Веројатно мислејќи на некаква си пиратерија или слично. Изрази зачуденост бидејќи се наоѓаат некои од моите сертификати за обуки, едукација, образование (формално/неформално) итн.

[Прочитај го целиот став]

Не се замарам со политика во последно време. Во проблемов со визи на нашава земја нема само политика. Но, во насока на поддршка на „раширената“ online размена на фотка на оваа тема, ги пренесувам без пардон и размисла дал вредат или не:

Албум на Facebook: клик тука.

Накратко што е мојот став околу ова: без визи или со визи, исто ни се фаќа. Да, ќе се отворат границите и веднаш ќе ни е отвори умот, ќе почнеме да шетаме на сите страни, бизнисот ќе цвета… Едноставно ќе ни биде супер, европски демек! Каква заблуда! Зошто? Едноставно: стандардот ни е труба; просек плата 200-250 €; презадолженост со кредити во банка… Но тоа е просек! Забораваме колкумина се под 200€. И сега, сите ние што ќе сакаме да шетаме, и нормално нема да имаме визи, ЌЕ ШЕТАМЕ. Со што? Со кредит? Еве јас прво сакам да одам во Рим. За да се прошетам „безгрижно“ ќе ми требаат цирка 1000 € по човек. Со просечната ми плата? Ај важи! Не, ќе ми речете „земи кредит па ќе враќаш“. И ќе враќам, но враќајки се туршија ќе се направам со 20 % камата на 1000 €. Ќе прокоцкам еден авионски билет кој цирка кошта 200 €. И сето тоа за прошетка! Бизнис од 1 недела шетање не биѓава.

ЈАС СУМ ЗА! Без визи! Доста е! Не сме човекојадци или простаци, па да не можеме да прошетаме по земјинава топка без да се гушиме во трошоци за виза, чекање пред амбасади, па термини закажани однпаред 3-6 месеци. Да, доста е! Веднаш!

Актуелно деновиве, Герила Маркетинг. Гуруто JAY C. LEVINSON доаѓа во Скопје.

Како предвесник слушав презентација од Igor Medic во YES во рамките на GEW.

Ништо непознато, но дефинитивно потребно! Има ли кај нас ГЕРИЛИ? Има и тоа какви!

Основата е креативност, храброст, упорност… Е тука сме тенки. Сеуште ни важи: секое чудо за 3 дена. А после 3-тиот, кој се сеќава добро, кој не, пак добро. Но лом се прави за 3 дена, а не за 3 месеци.

Биди герила!
Еве ти линк за читкање: http://books.google.com/books?id=F9_MgpvZ1WAC&printsec=frontcover&hl=en#PPP1,M1

Затаив со блогов.  Се истрошив со пишување? Ха! Се воздржувам да не почнам, да не се претворам во новинар=портал.

Насловов не кажува ништо. Затоа и е таков. И постов можеби ќе ти изгледа таков. 

Слушам на сите страни, луѓево почнале да се интересираат колку заработуваат! Колку заработувам, колку зработувал тој, оној, овој… Но, не сум знаел дека месечниот приход, читај личен доход (плата), … дека тој се викал заработка. Неверојатно задоволство.

[Прочитај го целиот став]

Повеќепати налетувам на интересни фрази во понуди од фирми. Покрај стандардните формулации од типот „ние сме најдобри“, „ние сме први“, „единствениот производ“ итн., многу често ја среќавам формулацијата „доколку…ве повикуваме да помогнете со финансиска помош, поточно спонзорство, како би можеле да го реализираме нашиот производ…“

Кој тоа помага во бизнис? Кој тоа помага за да нешто постои? Само оној што има интерес. Тоа е најчесто финансиски интерес, речи го профит. Помалку често е надри интерес, сожалување, интимна поврзаност, почит… Но тогаш, производот не е здрав, а бизнисот катастрофално унаказен. Зошто? Затоа што живее во лажна вредност. Затоа што бизнисот, читај тој што го работи - аргатот, упорно настапува со истата теза - помогнете за да опстоиме - а всушност добива лажна поддршка и верба дека работи правилно, дека неговиот производ е перфектен, единствен, извонреден…

Направи вредност, направи вистински производ со вистински квалитети. Нека тој биде мета на интерес за оние за кои тој е наменет. Но не за оние кои помагаат, туку за оние кои инвестираат во друго заради себе, заради својот бизнис. 

Спонзорството е пред се интерес, а потоа хуман гест заради некоја цел.